(door Bas Wilberink)
GENEMUIDEN - Met het nieuwe, tweede album Overnij' wil de Genemuider dialectband Juust een stap verder zetten. We hopen met deze cd een grotere groep streektaalliefhebbers te bereiken, aldus gitarist Jerry Hoekman. Dat verdienen we.
Twee jaar verder is het vijftal, na het uitbrengen van debuutalbum Dag en Nacht'. Vele optredens volgden en RTV Oost gaf de band de nodige airplay. De fanschare groeide in die periode gestaag. Voor album nummer twee, dat donderdag 9 oktober vanaf 20.30 uur wordt gepresenteerd in de Kaaihof, wilde de groep een andere aanpak. De vorige keer hebben we alles zelf opgenomen, legt gitarist Martin Bakker uit. Daar waren we meer dan tevreden mee. Maar we dachten ook: we kunnen dit zelf een volgende keer niet beter. Daarom zijn we dit maal drie dagen een echte studio ingegaan.
Een andere werkwijze zorgde er voor dat de nieuwe plaat spontaner klinkt dan de vorige, volgens Hoekman. We zijn nu echt als band te werk gegaan, vertelt hij. De vorige keer namen we alleen de basis live op, waarna we de rest afzonderlijk inspeelden. De één kwam maandag langs voor zijn partij, de ander op dinsdag. Nu hebben we alles samen in één keer ingespeeld, waardoor je echt het bandgevoel krijgt. Dat maakte het ook spannend en leuk.
Er staan, zo legt de gitarist uit, ook wat meer oneffenheidjes op, die ze de vorige keer misschien weggepoetst hadden. Ik dacht wel eens: nee, deze take kan het wat mij betreft nooit worden, vertelt Hoekman. Want deze noot over dat akkoord kan eigenlijk niet. Maar dan bleek het van alle bandtakes toch de beste, met de juiste live-energie en een randje.
Op Overnij' staat wederom een mix van eigen werk en covers, met eigen in dialect geschreven teksten. Voor die teksten kon Juust, dat verder bestaat uit zanger Gerben Beens, bassist Harry van Rees en drummer Arend van Dijk, weer putten uit bijdragen uit de Zwartewaterlandse samenleving. We krijgen best veel teksten aangeleverd, legt Bakker uit. Die zijn niet altijd bruikbaar. Maar als we een klik hebben met een tekst, gaan we er mee aan de slag.
Zo was de tekst voor Jenever in et glas', een bewerking van Whisky in the jar', een cadeautje. We hoorden deze tijdens Genemusiment, vertelt Bakker. Dat vonden we zo'n leuke tekst. Toen hebben we aan de schrijvers ervan, Wim en Sander van Dalfsen, gevraagd of we deze mochten gebruiken voor onze band. Dat mocht. Onze versie van Jenever in et glas' klinkt wel totaal anders, omdat we er als band mee aan de gang gegaan zijn waardoor het wel die eigen Juust feel' heeft.
Juust wordt vaak omschreven als Genemuider dialectband'. Toch ziet het vijftal zelf zijn doelgroep breder dan alleen de tapijtstad. We treden hier erg graag op, benadrukt Hoekman. Maar het is geen Genemuider cd. Onze zanger heeft een wat Sluziger accent. We hebben ook wel eens kritiek gekregen dat het niet écht Genemuiders is wat we zingen. Maar daar kunnen wij niets mee. We zien de taal die we zingen zelf als Nedersaksisch, die van Groningen tot Arnhem gesproken wordt. Het is ook niet onze missie om het dialect in stand te houden. We vinden dat zingen in streektaal gewoon een meerwaarde geeft, een bepaalde draai.
Met het nieuwe album, dat bestaat uit negen in de studio opgenomen nummers en zes live in het Tapijtmuseum vastgelegde liedjes, hoopt Juust een nieuwe stap te kunnen maken. We zijn een hobbyband, vertelt Hoekman. Als we twaalf keer per jaar kunnen spelen, zijn we al blij. Dat klinkt niet heel ambitieus, haha. Zijn bandgenoot vult aan: Het zou mooi zijn als we met dit album de grotere streektaalfestivals kunnen bereiken. Onbekend maakt onbemind. Hopelijk brengt deze cd daar verandering in bij een groter publiek.
Juust hoopt met nieuwe cd een groter publiek te bereiken
