HASSELT - Hasselts Fanfare huldigt in haar ledenvergadering van 4 februari een aantal jubilarissen, onder wie Jan ten Klooster die dit jaar zestig jaar lid is van de vereniging. Van de 115 jaar dat de vereniging bestaat, maakte hij dus ruim de helft mee. Ten Klooster en zijn blaasinstrument de bugel zijn onafscheidelijk en de Hasselter lijkt nog lang niet buiten adem. In een interview met weekblad De Stadskoerier blikt hij terug op zes decennia Hasselts Fanfare.
Hoe bijzonder is het eigenlijk dat iemand zestig jaar lid is van Hasselts Fanfare? Ten Klooster: "Bij onze vereniging ben ik de derde die kan zeggen dat hij zestig jaar bij de fanfare zit. Voor een van de twee anderen geldt echter dat die niet bij Hasselts Fanfare is begonnen, dus voor onze vereniging is het redelijk uniek."
Ook bijzonder is dat de vader van Ten Klooster 27 jaar voorzitter was en een kleinzoon van hem nog geen twee weken geleden zijn eerste les had bij Hasselts Fanfare. Daarmee heeft de vierde generatie zich nadrukkelijk gemeld. "Dat is overigens wel iets dat je wel vaker ziet bij fanfarekorpsen. Het spelen bij een fanfarekorps is vaak een familieaangelegenheid", verzekert Ten Klooster, die zelf op zijn zesde bij het fanfarekorps kwam.
Jeugd
Hasselts Fanfare heeft daarbij het geluk dat het, in tegenstelling tot veel andere verenigingen, nog behoorlijk in trek is bij de jeugd. Voor een deel komt dat omdat ook jongeren uit Genemuiden zich bij Hasselts Fanfare aanmelden. Ten Klooster, die zich in het verleden onder andere bezighield met de jeugdopleiding, is er blij om. "Het opleiden van de jeugd is erg belangrijk. Vaak zie je dat als jongeren ongeveer achttien jaar oud zijn, zij er mee stoppen. Gelukkig zien we veel van hen op latere leeftijd weer terug. De jeugdopleiding is in de loop der tijd enorm verbeterd." Toch heeft het seniorenkorps van Hasselts Fanfare, om de jeugd niet meteen voor de leeuwen te gooien, nog niet zolang geleden doelbewust een stapje terug gedaan. "Wij speelden voorheen op het hoogste niveau, vergelijk het maar met de Eredivisie voetbal. Nu spelen we zeg maar in de Eerste Divisie. Nog altijd op een hoog niveau, maar de stap van de jeugd naar de senioren is er wel makkelijker op geworden", legt Ten Klooster uit.
Repertoire
Behalve met de jeugd hield de muzikant zich met tal van andere zaken bezig. Hij fungeerde ooit als tweede dirigent en zat in de muziekcommissie, die zich bekommert om het repertoire. Een gebied waarop eveneens het nodige is veranderd. "Vroeger was het allemaal veel minder professioneel. Je was al blij als zich weer twee nieuwe leden aanmeldden en de muziek die we speelden was beperkt. Vandaag de dag heb je veel meer componisten die zich speciaal toeleggen op het schrijven van muziek voor blaasorkesten. We spelen nu soms stukken die we vijfentwintig jaar geleden onmogelijk hadden kunnen spelen. Ja, je blijft je in dat opzicht ontwikkelen. Daarnaast zijn we ook steeds meer filmmuziek gaan spelen. Daarbij kun je bijvoorbeeld denken aan muziek uit de film Soldaat van Oranje."
Diensttijd
Goede herinneringen bewaart Ten Klooster aan zijn tijd in militaire dienst. Hij zat bij het Trompetterkorps der Cavalerie. Nooit zal hij 10 maart 1966 vergeten, de dag dat koningin Beatrix in het huwelijk trad, een dag waar ook het korps bij aanwezig was. "De diensttijd was erg leuk. Wat wil je ook als je achttien maanden lang muziek mag maken." Discipline was er een hoog goed, al viel het buiten de optredens om nog wel mee, herinnert Ten Klooster zich. Zelf houdt hij ook van discipline maar niet om de discipline zelf. Meer om beter te worden, zonder het plezier erin te verliezen. "Het moeilijke is dat je bij een muziekvereniging eigenlijk altijd twee soorten mensen hebt. Je hebt ze die zeer professioneel zijn en altijd maar beter willen worden, terwijl een ander meer komt voor de gezelligheid. Daar een balans in vinden is de kunst denk ik. Dus op een plezierige manier presteren. Ik denk dat Hasselts Fanfare wel aan die omschrijving voldoet. Het is een vereniging van gewone mannen en vrouwen, gezellig maar ook gedreven. Van dirigenten krijgen we dat ook vaak te horen." En Ten Klooster zelf? Hij denkt er nog niet aan om te stoppen. Zolang het nog allemaal kan, wil ik doorgaan. Ik ben bugel-solist en die rol is leuk en ook bepalend voor het korps. Daarnaast blijf ik het prachtig vinden om jongere muzikanten weer wat bij te brengen."
