(door Juridisch Persbureau Zwolle)
GENEMUIDEN/ZWOLLE - Was het de 31-jarige vader die zijn 26 dagen oude kind in Genemuiden zo mishandelde dat deze een zuurstoftekort, hersenletsel en een gebroken oogkas opliep? Of zijn er andere verklaringen voor dit letsel bij het zoontje te vinden? Het Openbaar Ministerie gaat uit van het eerste scenario.
Dat bleek donderdag tijdens de strafzaak tegen M. V. uit Genemuiden. Tegen de vader is 12 maanden cel geëist voor zwaar letsel dat door zijn schuld is ontstaan, het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan zijn kind en de mishandeling en bedreiging van zijn ex-partner.
Het zoontje van hem en zijn toenmalige vriendin was op 18 november 2014 amper 26 dagen oud toen het per ambulance met spoed naar het ziekenhuis werd gereden. Het kindje was onderkoeld en had een zuurstofgebrek. Maar in het ziekenhuis bleek er na onderzoek meer aan de hand: rond de neusvleugels zaten wondjes en zijn linkeroogkas bleek gebroken. Beide ouders werden aangehouden voor kindermishandeling, maar de moeder werd al snel vrijgelaten.
Helemaal toen V. verklaarde dat hij de veroorzaker was. Uit frustratie had hij een speen hardhandig in de mond van zijn zoontje gedrukt. Het stel stond flink onder spanning: ze hadden zeer regelmatig ruzie en V. was oververmoeid. Met die speen zouden de wondjes aan de neus veroorzaakt zijn. Maar later trok hij deze verklaring in. En de gebroken oogkas zou veroorzaakt zijn door een val met het hoofdje in een instabiele box.
En dan de bewuste nacht van 18 november. Ook kort daarvoor hadden V. en zijn toenmalige vriendin ruzie gehad. Zij ging boven naar bed, hij bleef beneden computerspellen spelen tot diep in de nacht. Hij ging naar bed maar werd wakker gehuild door ‘een ontroostbare zoon’. Hij hield het kind op zijn borst en legde het daarna met de buik naar beneden in de wieg. Daarna ging hij slapen terwijl hij wist dat een kind van die leeftijd niet te lang op de buik mag liggen: het kan zijn hoofdje nog niet bewegen waardoor het mogelijk in ademnood komt. En dat gebeurde. Rond zes uur schreeuwde zijn vriendin hem in paniek wakker. Het kindje lag koud, stil en ademloos in de wieg. Maar V. verklaarde later anders: ze hadden het kind samen op de buik gelegd. Zijn vriendin ontkende.
De officier zag een verband tussen het letsel en het toebrengen van zwaar letsel aan het kind. Maar het NFI-rapport riep vraagtekens op, zei de voorzitter, omdat een conclusie over het ontstaan van het letsel ontbrak. Maar duidelijk was wel dat het niet door een ongeval ontstaan kon zijn. Een medische oorzaak was er evenmin, aldus de officier.
Mocht de rechtbank het rapport te onduidelijk vinden, dan moet het onderzoek heropend worden om de deskundige te horen. Ook achtte ze mishandeling van V. van zijn ex-vriendin bewezen. Advocaat Kees de Kock vond dat bewezen moet worden dat het letsel het kind is toegebracht en dat het V. was die dat deed. En dat valt niet te bewijzen. Zijn cliënt moet worden vrijgesproken. Beide ouders hebben het kind niet meer thuis. Het zoontje zit in een pleeggezin.
