No-nonsense, met een duidelijke visie: Reind Breman, 80 jaar, overleed dinsdag. Een man die diepe sporen nalaat in de geschiedenis van Genemuiden. Een sociale man, met een groot oog voor de zwakkeren in de samenleving. Zo richtte hij onder andere Gedie op, een bedrijf waar voornamelijk Wajongers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werken. Ook binnen de Breman Installatiegroep, waar hij directeur was, haalde hij mensen binnen die dreigden buiten de boot te vallen.
Als werkgever bedacht Breman in 1971 een revolutionair systeem, dat later gekscherend de naam ‘Bremanisme’ kreeg. Alle medewerkers kregen zeggenschap én deelden in de winst. Dat systeem hanteert de Breman Installatiegroep tot vandaag de dag. Regelmatig trok Breman eropuit om het ‘Bremanisme’ uit te leggen.
Meestal werd het echter niet overgenomen. “Sommigen hebben het geprobeerd, maar als puntje bij paaltje kwam, kozen ze toch voor zichzelf. Mijn systeem behoedt me daarvoor, omdat ik rekening moet houden met het personeel en niets zelf kan beslissen. Het corrigeert zichzelf”, zei Breman daarover tegen dagblad Trouw in 2001.
Hoewel een naast familielid hem ‘de slimste mens die ik ooit gekend heb’ noemt, kwam Breman qua opleiding niet verder dan alleen de Mulo. Hij wilde sportleraar worden, maar moest aan de slag in de fietsenmakerij van zijn gehandicapte vader. “Zijn kennis van zaken was heel breed, over heel veel aspecten kon hij meepraten”, zegt een werknemer van Breman, die 45 jaar lang met hem optrok.
Aan de sport kwam hij niet meer toe. Hoewel hij het in eerste instantie schopte tot het Nederlands elftal van het zaterdagvoetbal, legde hij zich later toe op de duivensport. Een hobby, die hij maar wat graag uitoefende. Regelmatig waren zijn duiven de snelste.
Zijn blik was wijder dan dat. Bij het bedrijf kwam hij nog elke dag. Zijn officiële uitdiensttreding was pas op 1 januari van dit jaar. Een dag later overleed hij plotseling. De markante adviseur, met 60 jaar ervaring, zal gemist worden in het bedrijf, waar hij een eigen kamer had.
Tot het einde hield hij de blik vooruit. De van huis uit hervormde ondernemer stierf ‘in volle zekerheid van zijn geloof’, zo schrijft de familie in de rouwkaart. Breman wist dat het einde eens zou komen. “Als christen moet je eigenlijk in een tent wonen. Je moet de pinnen niet te vast zetten in dit tijdelijke leven.”
Bekijk hier de rouwadvertentie.
