HASSELT - In de Koningshof (Van der Vechtlaan 9) in Hasselt vindt woensdag 30 oktober vanaf 19.30 uur een informatieavond plaats over en met Harmen, Marianne, Esther, Sanne, Aron en Ruth van Hasselt. Iedereen die meer wil weten over het werk dat de zendelingsfamilie tussen 2003 en 2010 deed in Noord-Soedan, en tegenwoordig doet, is van harte welkom.
‘Op dit moment loopt er een groep mensen in de stad die hulpverleners wil ontvoeren. Doe alle deuren op slot en blijf binnen!’ Dit telefoontje betekent in 2010 het einde voor de familie Van Hasselt van het leven in El Fasher, Noord-Soedan. Na zeven jaar woestijn, Arabisch praten, donkere zoete thee drinken en honderden mensen over Isa al Masih (Jezus de Messias) vertellen, moeten ze afscheid nemen van hun vrienden. De droom om huisgemeentes te zien ontstaan, het verlangen om hun Soedanese buren op weg te helpen in het volgen van Jezus, valt in stukken uiteen.
2003
In 2003 waren Harmen en Marianne vol hoop vertrokken. “God heeft ons geroepen en Hij is aan het werk in Soedan.” Ze ploeteren in het Arabisch, tuimelen in een heel andere cultuur, bidden en vertellen elke dag over Isa al Masih. Ja, dat zijn Haroen en Maryam, zij volgen Isa. Soedan is zo langzamerhand hun thuis.
Maar een paar maanden na dit telefoontje zit de familie, ondertussen met drie kinderen, op de bank in Nederland en kijken elkaar aan: Wat nu? “Zulke telefoontjes gebeuren wekelijks. Ook nu, in andere landen, bij andere crossculturele werkers. En wat dan? Wat nu? Waar kan je heen?”
Na de evacuatie vanuit Soedan kwam de familie Van Hasselt terecht bij de oude bijenboerderij Le Rucher in Frankrijk. In dit member care-centrum werden ze opgevangen door andere zendelingen die wisten waar ze doorheen gingen. Ze konden hun verhaal vertellen, huilen om de gebroken droom. Rouwen om het verlies van hun team, vrienden en het leven in Soedan. “Aan het eind van deze week mochten ze alles wat ze ontdekt hadden - pijn, gebroken dromen, verloren verlangens, alle vragen - bij het kruis brengen, bij Jezus. Want Jezus staat klaar met de uitnodiging: breng je pijn naar Mij, kom maar met je verlangens en dromen. Ik draag je pijn, Ik zorg voor je.”
Nieuw leven
Dankzij deze debriefing konden Harmen en Marianne in 2011 beginnen met een nieuw leven in Nederland. In de jaren daarna liepen ze regelmatig naar het kruis. Nederland is hun land niet meer; vrienden, gemeente, alles en iedereen is veranderd, en ze zijn zelf veranderd. Gelukkig vinden ze na vier jaar re-entry weer vaste grond onder hun voeten. “En het verlangen dat God in het hart van Harmen en Marianne heeft gelegd, wakkerde weer aan.”
Harmen en Marianne, die sinds twee jaar in Frankrijk wonen, zeggen nu zelf: “Ja, we hebben zulk goed nieuws voor de wereld. Jezus is onze Redder. Hij droeg en draagt onze pijn. Hij draagt en droeg onze zonden. Hij maakt ons nieuw zodat we datgene kunnen doen waar we voor gemaakt zijn: Met God zelf wandelen. Ons verlangen is dat steeds meer mensen dit mogen ontdekken, mogen horen. De moslims in Soedan, maar ook hier in Nederland, alle mensen overal. We willen die verkondiging, die boodschap, die verspreiding ondersteunen waar mogelijk. Ondertussen heeft God ons een prachtige plek gegeven om daarin mee te werken. Sinds twee jaar wonen we nu in diezelfde bijenboerderij. Waar wij nu als debriefers andere zendelingen mogen begeleiden in hun proces.”
Een ieder is van harte welkom om Harmen, Marianne, Esther, Sanne, Aron en Ruth van Hasselt op woensdag 30 oktober, als ze in Nederland zijn, te ontmoeten.
