HASSELT - De laatste 'Hasselt Historiael' van 2018 staat weer vol interessante artikelen. Bijvoorbeeld 'een tweede blik op de Stenendijk'.
Was er de vorige keer vooral aandacht voor de technische en fysieke kant van deze bijzondere waterkering tussen de molen en Streukelerzijl, in deze aflevering gaat het om het leven van de mensen achter die dijk. Zij plukten weliswaar de vruchten van het binnendijkse grasland, maar hadden van oudsher ook de verantwoordelijkheid voor de dijk. Bewaking, onderhoud, reparatie van de Stenendijk, het kwam allemaal op hun schouders. Dat gaf soms veel zorgen, niet in de laatste plaats financieel, zoals diverse brieven uit het archief duidelijk maken.
Erger was dat bij de - onvermijdelijke - dijkdoorbraken de mensen achter de dijk enorm kwetsbaar waren. Daar vielen over het algemeen de eerste en de meeste slachtoffers. In het uitgebreide artikel staat het hartverscheurende verhaal van een man die bijna alles verloor: kinderen, vrouw, vee, boerderij. In 1935, met de afsluiting van de Zuiderzee, waren dergelijke toestanden gelukkig verleden tijd en kon de dijk voortaan bewonderd worden als een uniek stukje Hasselt.
Meer te bewonderen is er op de middenpagina’s, waar wederom de Hoogstraat van lang geleden afgezet wordt tegen dezelfde straat anno 2018. Deze keer de ‘hoge huisnummers’. "Vermoedelijk is de verzuchting: herkenbaar en toch compleet anders."
Verder staan in dit nummer twee artikelen rondom de reformatie in Hasselt, waarmee dit onderwerp wordt afgesloten. "Voor dit moment, want zo’n belangrijke thema komt zeker ooit in een of andere vorm in deze kolommen terug. Het ene verhaal gaat over de stadsregering die de bevolking van Hasselt tegen wil en dank kreeg opgedrongen, het andere over het trieste lot van de Heilige Stede na 1582."
En tot slot, zonder dat het verband houdt met het vorige, vertelt Johanna alles over 'gekloofde nonnen'.
