(door Bas Wilberink)
GENEMUIDEN - Kunstenaar Marinus Burgmeijer uit Genemuiden liep al vele jaren met het idee om ooit een boek uit te brengen. Vanmiddag is het dan zo ver, want in het Tapijtmuseum wordt 'Land Van Zeearend en Kievitsbloem' gepresenteerd. Daarin staan zijn belevenissen in de IJsseldelta, met zowel tekst als illustraties van zijn hand.
Centraal in het boek staat de rijkdom aan flora en fauna in deze regio. In zes hoofdstukken -‘IJsseldelta’, ‘Randmeren’, ‘Zwarte Meer’, ‘Zwarte Water en de uiterwaarden’, ‘Pieper, Mandjeswaard en Kampereiland’ en het ‘Vogeleiland’- kijkt de lezer door de ogen van Burgmeijer mee tijdens zijn bezoekjes aan de natuur.
“Dat is ook de reden dat ik ooit ben begonnen met schilderen en tekenen”, vertelt de Genemuidenaar, die in de Simondsstraat zijn atelier heeft. “Ik merkte dat wanneer ik iets moois meemaakte en het iemand vertelde, het niet echt overkwam zoals ik het beleefd had. Dat is hetzelfde met het maken van een vakantiefoto in het buitenland: als je er bij bent geweest, is het toch mooier.”
Door de combinatie van teksten en illustraties komt de boodschap wel over, is de hoop van Burgmeijer. Hoewel hij voor het schrijven even een drempel over moest. “Ik ben geen technische schrijver. Ik vind het moeilijk om ervaringen in woorden uit te drukken. Ik zou het eerst ook door iemand anders laten schrijven. Maar hoe meer mensen ik sprak, hoe vaker ik hoorde: waarom doe je het niet zelf? Dat heeft mij aan het denken gezet.”
Uiteindelijk nam hij de pen zelf ter hand. “Het voordeel daarvan is dat wanneer je het zelf opschrijft, je het ook weer beleeft”, vertelt Burgmeijer. “Er zijn dan vaak momenten waarop je denkt: wacht, dat moet er ook nog bij. Er komt van alles boven. Daardoor is het meer mijn eigen verhaal geworden. Ik ben heel blij dat ik het zo heb gedaan.”
De teksten gaan vergezeld van meer dan honderd illustraties en schilderijen. Samen tonen zij wat er te zien en beleven is in de IJsseldelta en wordt ook de ontstaansgeschiedenis uit de doeken gedaan. “Zo werd ik bijvoorbeeld met een kano afgezet bij het Zwarte Water in Zwolle en voer helemaal naar het Zwarte Meer. Ik ken het gebied wel, maar bij elke stopplek liep ik weer tegen verrassingen aan.”
Twee onderdelen die gezien de titel natuurlijk niet kunnen ontbreken zijn de zeearend en de kievitsbloem. “In het boek staan mijn ontmoetingen met de zeearend”, legt hij uit. “Die is eeuwenlang afwezig geweest in de IJsseldelta. Nu is hij weer terug als broedvogel. Er waren vorig jaar zeven broedgevallen in Nederland, waarvan twee in de IJsseldelta. En wat voor indrukwekkend dier is het toch, met een spanwijdte van wel 250 centimeter. De kievitsbloem groeit in de uiterwaarden van het Zwarte Water en de Vecht, met één van de grootste populaties van Europa. Heel bijzonder. Deze bloem en de zeearend dekken de lading van het boek wel. Zo breed gaat het. En alles wat er tussenin valt qua flora en fauna.”
En is Burgmeijer van plan in de toekomst een tweede boek te maken? “Eerst even een poosje rust en mijn hoofd leegmaken in Spanje. Een boek maken doe je niet even, het vergt veel van je aandacht. Ik heb hier ook twee jaar over gedaan. Maar ik heb er wel heel veel plezier aan beleefd.”
