(door Enrico Kolk)
ZWARTEWATERLAND - “Het voelt nog gewoon als Maarten Slingerland”, zegt de nieuwbakken wethouder met die naam. Bijna twee maand is hij nu wethouder. “Dat is nog niet heel lang. Dan begin je je draai te vinden. De trein stopt, pikt je op en gaat weer vol gas verder.”
Voordeel voor hem is dat hij veel dossiers wel kent vanuit zijn raadslidmaatschap. “Maar nu zit je wel aan de andere kant van de tafel. Het zijn andere taken, waar je na 8 jaar in de raad wel een beeld bij hebt. Maar het beeld dat ik had, klopt gewoon totaal niet. Als raadslid loop je hier niet, maak je het proces tot aan een raadsvoorstel niet mee. Je kent het meer van de achterkant, terwijl je nu ook aan de voorkant van de molen zit.”
Zo komen de meeste stukken wekelijks terug. “Dat gebeurt vooral bij langlopende dingen. Soms krijgen we ook weleens stukken ter info of worden we bijgepraat.”
Centrumplannen
Een van de langlopende dingen zijn de centrumplannen. Volgens Slingerland moet daar nu een doorontwikkling komen naar leefbaarheidsplannen. “Dit begrip moet de komende tijd nog gedefinieerd worden door college, raad en inwoners. Vooral die laatste groep krijgt een belangrijke rol.”
Belangrijkste portefeuille van Slingerland is financiën. Daarmee gaat het nu eindelijk weer iets beter. “Als je ziet waar we vandaan gekomen zijn, dan is er al veel gebeurd. Maar het is nog niet klaar.” Wel is er nu geld beschikbaar om wegen en openbaar groen weer op een acceptabel niveau te krijgen. “We zitten nu op niveau C en dat zie je op sommige plekken ook echt goed. Dat moet nu echt overal weer op orde komen.” Daarvoor gaat de ROVA de komende tijd zorgen.
Vlak na zijn aantreden kreeg Slingerland meteen een vuurdoop in de raad omdat hij de jaarverantwoording en de Kadernota erdoor moest loodsen. “Dat is nou echt een verschil tussen raadslid of wethouder. Als raadslid kun je wekenlang nadenken wat je gaat zeggen. Nu zit je te luisteren naar alle fracties die van alles en nog wat vragen. Ik vond dat best pittig.” Zich uitgebreid op de vragen voorbereiden, dat kon niet. “Ik dacht: ik kijk wel wat erover me heen komt.”
Techniek
Een flink verschil met z’n vorige baan. “Ik kom uit de techniek, daar moet je alles feitelijk onderbouwen. Voor dit vak is geen opleiding. Ik heb wel vanuit mijn partij wat cursussen gevolgd, om wat bagage te krijgen.”
Voor Slingerland was het wel lastig om zijn vorige werk los te laten. “Ik had echt niet de drang om weg te gaan. Ook heb ik niet de ambitie gehad om wethouder te worden. Als je dan gevraagd wordt, moet je ja of nee zeggen. Als je solliciteert, dan heb je er redenen voor. Dat is het met dit niet. Je stopt nu ergens omdat je veel zin hebt om dit te gaan doen.”
Zijn leven ziet er heel anders uit. “Nu kan ik iedere dag met mijn gezin ontbijten, dat is ook mooi. Maar ’s avonds ben ik wel meer weg. Je moet echt wel op je agenda letten.” Wel noemt hij het wethouderschap ‘een hele leuke baan’. “Het is interessant en boeiend, je spreekt mensen uit allerlei lagen van de samenleving. Mensen benaderen je ook snel, als je gewoon op straat loopt. Ik was laatst bij een viswedstrijd, mensen komen dan wel naar je toe.”
Slingerland wil ook benaderbaar zijn. “Ik zou niet snel zeggen: het is nu zaterdag. Maar dat hoort ook bij de persoonlijke stijl van wethouders. Maar het is mooi dat iedereen er op z’n eigen manier invulling aan geeft. Daar blijft het authentiek bij.”
